امیر اچ پی کنجکاو کاربرد

ملی بدون ملت

واژه «ملی» از وقتی که ما به ظواهر ملی بودن حساس شدیم واژه ارزشمندی برایمان شد. آن را به همه چیز چسباندیم بلکه کمی غیرت ملی‌مان بجوشد و به این بهانه برای همایش‌ها و پروژ‌های آنچنانی پول دریافت کنیم. پروژه‌هایی که گاهی هیچ توجیه اقتصادی نداشت اما به بهانه «ملی» بودن می‌توانست هم رسانه‌ها و هم هزینه‌ها را توجیه کند.

اگر از «خودرو ملی» و «ماهواره ملی» و غیره بگذریم، این اتفاق در حوزه فناوری اطلاعات هم کم رخ نداد؛ از پروژه بزرگی به نام «اینترنت ملی» گرفته (که حتی بعد از آنکه نامش تغییر کرد و آن را به اسم معقول‌تر «شبکه ملی اطلاعات» صدا زدند، باز واژه «ملی» را از آن برنداشتند) تا پروژه‌های دیگری مانند سیستم‌عامل ملی که هنوز کسی نمی‌داند سرانجامش چه شد.

بعدها که این کلمه بی اثر شد واژه جدید «بومی» جایش را گرفت.  حالا «جویشگر بومی» یا  «محتوای بومی» و اکنون «شبکه اجتماعی بومی» نام‌هایی هستند که این روزها می‌شنویم. چند وقت پیش از پروژه‌ای به نام «درگاه جامع شبکه‌های اجتماعی برخط» رونمایی شد.

در حقیقت یک نرم‌افزار شبکه اجتماعی متن‌باز بود که حتی پیش از این به زبان فارسی هم ترجمه شده بود. یعنی دوستان این بار حتی زحمت فارسی سازی نرم‌افزار را هم به خود نداده بودند.  پروژه به سفارش سازمان فناوری اطلاعات توسط دانشگاه شریف تهیه شد اما  نگاهی به بازخورد کاربران در روز افتتاحیه کافی بود  تا ببینیم تمام مشکلات پیشین مبنی بر بی‌اعتمادی و تمسخر همچنان وجود دارد. حتی یک نفر هم به این پروژه روی خوش نشان نداد.

من در آن افتتاحیه از رئیس سازمان فناوری اطلاعات  پرسیدم که چرا چنین پروژه‌ای راه‌اندازی شد و اصلا چه نیازی به آن وجود داشت. گفتم اصولاً اگر شرکتی مدل کسب و کار منطقی و سوددهی را پیاده کرده باشد که در آن نیازی به شبکه اجتماعی حس کند، حتماً خودش نرم‌افزار آکسول را به عنوان یکی از گزینه‌ها در نظر می‌گیرد اما اینکه دولت با بودجه دولتی اساس کار خود را روی چنین نرم‌افزاری بگذارد حاصل چیزی شبیه سیستم‌عامل ملی یا دیگر پروژه‌های بومی و ملی می‌شود که بارها اسم‌شان را شنیده‌ایم.

در همین مراسم فردی بود که سال‌ها روی شبکه اجتماعی خودش کار کرده بود و حالا از طرفداری یک‌جانبه دولت ناراحت شده و در طول مراسم دائماً از این می‌گفت که چطور همین پروژه به اصطلاح «ملی»، قراردادش را با شهرداری تحت تاثیر قرار داده است.

حالا این وسط پای حریم خصوصی هم وسط کشیده می‌شود و مردمی که بیش از آنکه از نبود حریم خصوصی واهمه داشته باشند از ورود دولت به حریم خصوصی می‌ترسند.

شاید راه‌حل بومی‌سازی بیش از فشار دولت این باشد که رها کند! بگذارد شبکه‌های اجتماعی و نرم‌افزارهای ارتباطی از دل مردم برای مردم به وجود آید نه از دل دولت برای مردم.

مسیرهای موفق گذشته همیشه می‌تواند چراغ راه آینده باشد. بزرگ‌ترین دانشنامه آنلاین فارسی، بدون به دوش کشیدن پسوند «ملی» و کمک دولت با تلاش مردم فارسی زبان نوشته و اکنون هفتمین دانشنامه بزرگ جهان به شمار می‌رود.

بازنویسی یادداشت پیوست ۳۹

آیا متن‌باز ترسناک است؟

نوشته شده برای پیوست ۳۸

ماه گذشته دبیر شورای عالی فضای مجازی در اظهار نظری یکی از دلایل راحتی نفوذ به حریم خصوصی در تلگرام را متن‌باز بودن آن بیان کرد. چنین اظهارنظرهایی درباره اپن‌سورس را حتی پیش از این هم شنیده بودیم. استدلال رایج این است که چون کد نرم‌افزارهای متن‌باز و آزاد در اختیار همه قرار دارد پس هرکس می‌تواند آن‌ها را مشاهده کند و راه‌های نفوذ به سیستم باز است.

چنین خطری همان قدر با عقل و منطق سازگار است که بگویید چون در فضای خارج از خانه احتمال حضور قاتل وجود دارد پس هرگز از خانه خارج نشویم. ماندن در خانه شاید ما را از قاتل‌های احتمالی امن نگه دارد اما ما را به بسیاری از خطرهای دیگر آسیب‌پذیرتر می‌کند. ممکن است با یک سرما خوردگی ساده یا عفونت بمیریم، ممکن است مسائل ایمنی که سال‌هاست رعایت می‌شود و ما از آن خبر نداریم جان ما را تهدید کند و اینها همه به خاطر این است که ما صورت مسئله را اشتباه تعریف کردیم. ترس از کشته شدن توسط یک قاتل به خاطر خروج از خانه، به یک دلیل ساده اشتباه است؛ اینکه همیشه و در تمام جوامع آدم‌های خوب بیشتر از آدم‌های بد بوده‌اند.

همین مسئله درباره چشم‌هایی که ناظر کدهای نرم‌افزار آزاد هستند هم صدق می‌کند. پیش از آنکه یک نفوذگر از حفره نرم‌افزار متن باز سوء استفاده کند به احتمال خیلی زیاد چشم‌های افرادی که به آن نرم‌افزار عشق می‌ورزند و روزانه از امکانات آن استفاده می‌کنند، حفره امنیتی را گزارش داده و مسئله توسط هزاران برنامه‌نویس آماده در سراسر دنیا حل می‌شود.

اتفاقی که در نرم‌افزارهای کد بسته می‌افتد به مراتب بدتر است. یعنی گاهی حفره‌هایی پیدا می‌شود که برای سال‌ها وجود داشته و معلوم نیست چند نفر از آن سوء استفاده کرده‌اند و چون افراد کمی به منبع دسترسی داشته‌اند این مسئله جز برای نفوذگران برای بقیه خیلی دیر فاش شده است.

روی برگرداندن از نرم‌افزار آزاد مانند رفتن به غار تنهایی، بیش از آنکه صنعت فناوری اطلاعات ما را در حس استقلال غوطه ور کند آن را به کوچکترین حملاتی آسیب پذیر می‌کند. نتیجه این می‌شود که یک تیم ساده از هکرها به راحتی می‌توانند در سیستم‌های مدیریت محتوایی که برای وب‌سایت‌های ایرانی نوشته شده نفوذ کنند و به صدر اخبار بیایند. حال آنکه همین سایت‌های دولتی اگر به جای اختراع دوباره چرخ به سیستم‌های متن‌بازی مانند وردپرس یا دروپال اعتماد کرده و بستر خود را گسترش داده بودند، با هزینه‌ای به مراتب کمتر، سامانه‌ای داشتند که سال‌ها تحت حملات شدید مقاوم شده و کدهایش در برابر دیدگان میلیون‌ها برنامه‌نویسی قرار داشت که آن پروژه آزاد از نون شب برایشان با ارزش‌تر بود. انسان متمدن همیشه برای پیش‌رفت پا روی شانه گذشتگان گذاشته است.

Lenovo E40 و سازگاری‌اش با لینوکس

بعد از یک سال و نیم سر و کله زدن با یک سی‌پی‌یوی پنتیوم بالاخره از شر لپ‌تاپ asus x550 خلاص شدم و یک lenovo e40 خریدم. این مدل و E440 دو گزینه‌ای بودند که بینشان مردد مانده بودم. هر دو در یک بازه قیمتی بودند اما E440 یک سی‌پی‌یوی سری M داشت و بیشتر توسط سایت‌ها بررسی شده بود از سوی دیگر lenovo E40 با آنکه از پردازنده‌های سری U استفاده می‌کرد اما دو برابر رم داشت و از یک هارد SSHD بهره می‌برد. با این حال درباره ای۴۰ به طرز ضایعی در هیچ سایتی مطلبی پیدا نکردم. این لپ‌تاپ را حدود ۲۵۰۰۰۰۰ خریدم و آن زمان بعد از لپ‌تاپ‌های ایسوس ارزان‌ترین چهارده اینچی با پردازنده i7 به حساب می‌آمد. رم لپ‌تاپ ۱۶ گیگ است که شاید زیاد به نظر بیاید اما به طرز عجیبی بعد از چند روز استفاده توسط فایرفاکس و کروم خورده می‌شود و اگر جزو آن دسته از افرادی هستید که تپ‌های زیادی باز می‌کنید مطمئن باشید که خیلی هم رم زیادی را انتخاب نکردید.

lenovo e40

کیبورد لپ‌تاپ‌های لنوو عالی است. کافی است مدتی با آن‌ها کار کنید تا تمام نمونه‌های مشابه را برای همیشه به خاطرات بسپارید. دکمه‌ها نرم و دلنشین همچون موم عسل زیر دستان شما بالا و پایین می‌روند.

صفحه نمایش این لپ‌تاپ مات است. مات‌بودن شاید در ظاهر نکته منفی به حساب بیاید و ترجیح دهید یک صفحه نمایش درخشان و شفاف تمام رنگ‌ها را به خوبی به شما نمایش دهد و پیش چشمانتان بدرخشد اما حتی اگر اهل بیرون رفتن هم نیستید و فکر می‌کنید نور خورشید به ندرت به نمایشگر شما می‌تابد مطمئن باشید با خرید یک لپ‌تاپ با نمایشگر مات مشکل بازتاب نور مهتابی را هم که به کرات در محیط خانه پیش می‌آید از بین برده‌اید.

تاچ پد دستگاه به شدت ضعیف است سطحش کوچک است و بیش از ۳ انگشت را شناسایی نمی‌کند. اگر مثل من به تاچ‌پدهایی مانند ایسوس عادت کرده باشید حتما به مشکل بر می‌خورید. گاهی حتی در شناسایی سه انگشت به عنوان کلید وسط موس هم ناکارآمد است.

نمی‌دانم از سر بی‌فکری است یا منطقی پشت قضیه است. برای توصیف سیم شارژر می‌توانم بگویم مانند شارژر موبایل است. یعنی کاملا صاف است و مانند شارژهای دیگر لپ‌تاپ‌ها نقطه اتصال سر پلاستیکی و سیم زاویه ۹۰ درجه ندارد. احتمالا در آینده‌ای نزدیک باید منتظر اتصالی‌های احتمالی باشم زیرا این قسمت به شدت در مواقع مختلف خم می‌شود.

 

ظاهر

طراحی لپ‌تاپ lenovo E40 سنتی است. بر خلاف مدل‌های ایسوس که مد شده بدنه را نقره‌ای رنگ می‌سازند و سعی می‌کنند به طراحی اپل نزدیک شوند اما ظاهر این لپ‌تاپ لنوو بسیار خاص و دارای هویت بصری خاص خودش است. طراحی گوشه‌ها تیز و زوایای به کار رفته در بدنه زیاد است. شاید این طراحی از دور زیبا به نظر برسد اما گوشه‌های تیز این دستگاه گاهی آزار دنده می‌شود به دردناکی در بدن (مخصوصا هنگامی که آن را روی پا می‌گذارید) فرو می‌رود ضمن اینکه بخش فن دستگاه هم به شدت با پلاستیک‌های تیزی ساخته شده که هر آن حس می‌کنید دستتان در حال بریدن است. برای همین اندکی طول می‌کشد تا به این طراحی زمخت عادت کنید. اما عادت کردن به آن کار دشواری نیست.

lenovo e40

lenovo e40

لینوکس

انتظارش را نداشتم اما خوشبختانه lenovo e40 به خوبی از لینوکس پشتیبانی می‌کند. گمان می‌کردم مشکلاتی برای استندبای به وجود بیاید اما هنگامی که درب لپ‌تاپ را می‌بندید بدون هیچ مشکلی و در کسری از ثانیه به حالت آماده به کار می‌رود و می‌توانید بدون بستن برنامه‌ها و خاموش کردن سیستم‌عامل لپ‌تاپ را هر جایی ببرید.

یکی از برتری‌های این لپ‌تاپ استفاده از کارت گرافیک AMD است که لینوکس سازگاری بیشتری با آن دارد. هیچ کس حرکت انگشت میانی توروالدز به Nvidia را فراموش نکرده و از یاد نمی‌برد که انویدیا با سیاست‌های انحصاری چقدر کار را برای لینوکس دشوار کرد. قابلیت SSHD هم به خوبی روی لینوکس کار می‌کند و نه خیلی زیاد اما به صورت محسوسی سرعت شما را بالا می‌برد.

lenovo E40 دارای یک حسگر اثر انگشت است که متاسفانه به خوبی روی لینوکس شناسایی نمی‌شود. برای استفاده از آن کافی است نرم‌افزار fprint را نصب کنید. در این حالت حسگر کار می‌کند اما شکل صحیحی از انگشتان شما را اسکن نمی‌کند و در نهایت تصویر اشتباهی را به شما می‌دهد.

وایرلس دستگاه با اینکه کار می‌کند اما گاهی ارتباط قطع و وصل می‌شود و راهی جز ریستارت باقی نمی‌ماند. برای حل این مشکل باید درایورهای مربوط را از اینجا دریافت و نصب کنید. بنابراین با این کار مشکل وایرلس هم حل می‌شود.

۴ سوال کلیدی درباره پروژه سپاس

سپاس چیه؟
سپاس در ابتدا یک اپلیکیشن موبایل برای تندرستی است. در فاز بعدی تبدیل به سرویسی برای حفظ سلامتی و پایش فعالیت‌های بدنی شما می شود و ممکن است در ادامه با همکاری دیگر شرکت ها وارد سخت افزارهای سلامتی هم بشود.

خب سپاس چه برتری نسبت به این همه برنامه تندرستی ایرانی داره؟
با بررسی تعداد زیادی از اپلیکیشن های ایرانی به این نتیجه رسیدیم که آنها به هیچ وجه قابلیت رقابت با سپاس را ندارند. اکثر آنها صرفا یه کاتالوگ یا کتاب الکترونیکی هستند و هیچ خدمت نرم افزاری را به کاربر ارائه نمی دهند. آنهایی هم که شباهت بیشتری به نرم افزار دارند به خاطر رابط کاربری نه چندان زیبا و تجربه کاربری پیچیده و خسته کننده استفاده زیادی ندارند.

حالا ایرانی ها به کنار، دیگه از پس این همه برنامه خارجی با کیفیت که بر نمی آیین؟
نکته اصلی این است که سپاس یک پروژه بومی شده و مناسب با نیازهای کاربران ایرانی و محصولات ایرانی است مسئله‌ای که هیچ کدام از نرم افزارهای خارجی به آن نپرداخته‌اند. ضمن اینکه نرم افزارهای خارجی هم با وجود امکاناتی که دارند همچنان تجربه کاربری ساده و مناسبی را در اختیار کاربر نمی‌گذارند. بنابراین سپاس نه تنها با نرم‌افزارهای ایرانی بلکه با نمونه‌های خارجی هم قابل رقابت است. کاربر دوست ندارد با کوچکترین فعالیتی که می‌کند یا کوچکترین غذایی که می‌خورد چند دقیقه هم صرف کند و آن‌ها را جایی ثبت کند. همین طور دوست ندارد یک برنامه مزاحم در زمان‌های نامناسب ورزش را به او یادآوری کند.

خب، تو که الان همه ایده ات رو لو دادی 🙂 حالا بگو ببینم چه برگ برنده ای داری؟

به اعتقاد ما ایده هیچ ارزشی ندارد. ما با قوانین سرسختانه پتنت مخالفیم و با زندانی کردن نظرات، تفکرات و ایده‌ها سازگاری نداریم. ارزش اصلی این برنامه نه در ایده بلکه در اجرا و پیاده‌سازی است. بنابراین مطمئن هستیم که هر اتفاقی هم که بیفتد نرم‌افزاری که ما ارائه می‌دهیم متفاوت با هر نرم‌افزار دیگری است و امضای ما را با خود به همراه دارد.

اگر دوست دارید به توسعه نرم‌افزار سلامتی سپاس کمک کنید و برای شروع کار به ما امیدواری بدهید از این لینک به ما کمک کنید یا اگر صاحب یک باشگاه ورزشی هستید و می‌خواهید باشگاه خود را به دیگران معرفی کنید یا خدمات ویژه‌ای به اعضا بدهید از طریق amirhp at amirhp dot ir به من ایمیل بزنید.

گزارش اختصاصی از نشست معرفی تی پی لینک در سازگار ارقام

این نوشته اولین گزارش من به عنوان خبرنگار در نشریه‌ی پیوست بود که چون این نشریه آخر ماه چاپ می‌شود و تضمینی هم برای قرار گرفتن این گزارش در آن نشد برای همین از اونجایی که وقت صرفش کردم  ترجیح دادم در وبلاگم هم منتشرش کنم. این هم خلاصه‌ای از گزارش

به گزارش پیوست، چهارم شهریور ماه نشست معرفی سازگار ارقام به عنوان نماینده‌ی جدید تی‌ پی‌ لینک در دفتر این شرکت برگزار شد.

تی‌پی‌لینک شرکتی چینی با نزدیک به دو دهه تجربه است که هم اکنون بازار محصولات کوچک اداری و خانگی چین را در دست دارد.

جو کالین از استقبال سایر نماینده‌های تی پی لینک با ورود سازگار ارقام به جمع آنها خبر داد و گفت: این برند بیش از ۳۵ درصد بازار جهان و ۵۰ درصد از بازار ایران را در اختیار دارد .

به اعتقاد جو کالین بازار ایران به اندازه‌ی کافی بزرگ است که با چهار نماینده هم بتوان در آن کار کرد. او امیدوار است که با همکاری سازگار بتواند در بازارهای غیر خانگی هم محصولات خود را عرضه کند.

کوروش دوالو قائم مقام مدیر عامل سازگار ارقام درباره‌ی روند پذیرش نمایندگی گفت:« این شرکت با تماسی که با دفتر ما داشتند علاقه‌مندی خود را برای داشتن یک توزیع کننده‌ی جدید اعلام کردند. ما هم با توجه به خوشنامی برند تی پی لینک و اینکه روی محصولا شبکه کار نمی‌کردیم این موضوع را پذیرفتیم.»

شرکت سازگار ارقام ۲۰ سال در زمینه‌ی خدمات پس از فروش قطعات رایانه‌ای تجربه دارد.

وی با اعلام به رسمیت شناختن نماینده‌های دیگر این برند گفت: «به هیچ وجه نمی‌خواهیم به بازار آنها وارد شویم. ما می‌خواهیم با ارتباطات قوی دولتی کالاهای تخصصی شبکه را به موسسات و شرکت‌های حرفه‌ای عرضه کنیم. هدف ما ایجاد تنش و جنگ داخلی نیست و می‌خواهیم سهم بازار را از برندهای دیگر بگیریم.

وی می‌گوید هدفشان اضافه کردن مشتریان بالقوه‌ی جدید به شبکه نمایندگی این محصول اضافه است و قیمت‌ محصولات با هماهنگی دفتر تی پی لینک اعلام می‌شود.

سازگار ارقام قصد دارد برای ارائه‌ی این برند از نماینده‌های خود در شهرستان‌های شیراز، اصفهان، تبریز مشهد و در آینده اهواز هم استفاده کند.

قائم مقام سازگار ارقام در پاسخ خبرنگار نشریه پیوست درباره‌ی نبود تخصص شبکه در این شرکت گفت: در یک سال گذشته در بخش تازه تاسیس امنیت شبکه بر روی ارائه‌ی خدمات تخصصی شبکه کار کردیم و از همان تیم برای تجهیزات تخصصی تی‌پی‌لینک کمک می‌گیریم.

وی معتقد است رقابت با سایر برندها کار بسیار مشکلی است اما همیشه کار مشکل را آدم‌های حرفه‌ای انجام می‌دهد.

او درباره‌ی اینکه آیا به تی پی لینک وفادار می‌مانند یا در آینده سراغ سایر برندها می‌روند گفت: قراردادی که ما با تی پی لینک داریم قرارداد انحصاری نیست. نه ما تعهدی دادیم که سراغ سایر برندها نرویم و نه تی پی لینک تعهدی داده است.

کوروش دوالو می‌گوید با همکاری شرکت‌های ISP و مخابرات سهم تی پی لینک را در بازار به ۷۵ درصد خواهد رساند.